گزارش برنامه قله سیاه چوبین – ۱۴ دی ۹۷
۱۳۹۷-۱۰-۱۷
گزارش برنامه صعود به قله قرخود – ۲و۳ بهمن۹۳
۱۳۹۷-۱۰-۲۹

روستای ساروق در ۳۰ کیلومتری جاده سبزوار به شاهرود با ۱۰ کیلومتر راه خاکی فرعی معمول ترین راه دسترسی به قله نظرگاه است این روستا از سطح دریا ۱۵۳۰ متر ارتفاع دارد.

مسیر رسیدن به قله نظرگاه از روستای ساروق به مسیر جنوبی معروف است و دو راه یال زمستانی و تابستانی کوهنوردان را به این قله می رساند.

ساعت ۶:۱۰ دقیقه صبح روز جمعه ۲۳ دی ماه به همراه ۱۴ نفر از اعضای گروه با یک دستگاه مینی بوس از میدان آزادی مشهد به سمت شهرستان سبزوار به راه افتادیم و  9:45 دقیقه رسیدیم. از آنجایی که می بایست آقای مهدی ناصری راهنمای برنامه به ما ملحق می شد نیم ساعتی را منتظرشان ماندیم. دو نفر دیگر از کوهنوردان سبزواری نیز ایشان را همراهی می کردند.

گروه ۱۷ نفره ما ساعت  10:25 دقیقه از سبزوار به سمت روستای ساروق به راه افتاد و  11:10  دقیقه به این روستا رسیدیم. ۲۰ دقیقه بعد بچه ها کوله به پشت آماده حرکت بودند. امیرحسین نجارنژاد سرقدم، حمیدرضا صفرپور عقبدار و محمدرضا وزیری امدادگر برنامه معرفی شدند و به راه افتادیم. هوا آفتابی و آرام و آسمان با پاره های پراکنده ابر زیباتر شده بود.

کمی بعد از روستا انجام چند دقیقه نرمش و حرکات کششی بدن هایمان را برای دو روز کوهنوردی آماده تر کرد. ساعت  13:30 دقیقه و بعد از دو ساعت کوهپیمایی با شیب ملایم به مکان مناسبی برای صرف ناهار رسیدیم. چشمه سنگی با آبی گوارا در نزدیکی این محل قرار داشت.

از نکات جالب توجه در این مسیر خرابه های یک قلعه قدیمی بود که آقای ناصری آن را یکی از پناهگاه های گل محمد سردار شخصیت اصلی داستان واقعی کلیدر نوشته محمود دولت آبادی معرفی کرد.

بعد از ۵۰ دقیقه استراحت و صرف ناهار دوباره به راه افتادیم. هوا بسیار مطبوع و مناسب برای کوهنوردی بود و شیب در برخی قسمت ها تند می شد. به تشخیص راهنمای برنامه مسیر یال زمستانی که از نظر خطر ریزش بهمن امن تر است برای ادامه مسیر انتخاب شده بود.

توضیحات آقای ناصری که مردی آرام، صبور و آشنا با اخلاق حرفه ای کوهنوردی بود، در مورد ارتفاعات اطراف و حتی اشکال خاص صخره های مسیر جالب توجه بود. کم کم برف اندکی که از روزهای قبل روی زمین مانده بود نمایان می شد.

مسیر را تا ساعت  17: دقیقه ادامه دادیم تا اینکه راهنما پیشنهاد رفتن به قله را داد درحالیکه طبق برنامه ریزی قبلی باید شب را در امامزاده سید سلطان قریش که گفته می شود برادر امام رضا(ع) است و در این مکان به شهادت رسیده، می ماندیم.

آقای رضوی سرپرست برنامه نظر کلی اعضای گروه را جویا شد و در نتیجه تصمیم به شب مانی در امامزاده و موکول کردن صعود به قله به صبح روز بعد گرفتیم. برای رسیدن به این مکان باید یک شیب تند را پایین می رفتیم که این کار با کمک راهنما و دوستان خوب سبزواری آقایان عباس روحانی و حسین درده میسر شد.

ساعت،  18:30 دقیقه عصر را نشان می داد که به امامزاده سیدسلطان قریش رسیدیم. هوا سرد و آسمان صاف و پر از ستاره بود و چشم ها را مسحور خود می کرد.

بچه ها در ساختمان اصلی امامزاده مستقر و برای خوردن شام آماده می شدند. اطراف این محل نیز اتاق هایی وجود داشت که چهار کوهنورد سبزواری در یکی از این اتاق ها بودند و راهنمای گروه ما با همراهان خود نیز در این اتاق ساکن شدند. مساحت ساختمان اصلی حدود ۴۰۰ مترمربع است و با اتاق ها می تواند یک تیم ۱۰۰ نفره را در خود جای دهد.

سرپرست گروه ساعت ۲۱ را ساعت خاموشی اعلام کرد. بچه ها چند نفری دور هم در تدارک شام بودند و سر و صدایشان بلند بود.

هنوز به ساعت مقرر نرسیده بودیم که بچه ها یکی یکی به خواب رفتند تا خستگی یک روز خوب را از تن به در کنند و برای روز صعود آماده شوند.

شبی سرد و آرام…

ساعت حدود ۵ صبح روز شنبه ۲۴ دی ماه با خبر بارش برف زیاد از خواب بیدار شدیم. بچه ها بیرون سرک می کشیدند و از بارش برف زیاد با آسمان صاف غروب روز گذشته تعجب می کردند. رفتن به قله در ابهام قرار داشت و سرپرست هنوز برای بیدار کردن همه دست به کار نشده بود.

ساعت ۶ صبح انتظار به پایان رسید و آقای رضوی اعلام کرد با روشن شدن هوا برای رفتن به سمت قله تصمیم گیری خواهد شد.

نیم ساعت بعد بارش برف هنوز ادامه داشت اما شرایط برای صعود خوب به نظر می رسید. ساعت ۷ با ده نفر از همنوردان به اتفاق همراهان خوب سبزواری به قصد صعود به قله نظرگاه به راه افتادیم.

کوهنوردی در هوایی مطبوع، فرورفتن پاها تا زانو در برف و دیدن مناظر سپید و یکدست اطراف لذتی دوچندان داشت.

در مسیر میزان برف حدود نیم متر بود و در قسمت هایی به ۸۰ سانتی متر نیز می رسید که همین امر صعود را مشکل تر می کرد.

شیب های ملایم و تند را زیر بارش زیبای برف یکی یکی پشت سر گذاشتیم و با حرکتی هماهنگ و آرام در ساعت ۹ به قله رسیدیم. عکس یادگاری و کمی استراحت… نیم ساعت به همین منوال گذشت و در ساعت ۹:۳۵ دقیقه به سمت امامزاده راه افتادیم. طبق اطلاعات دستگاه جی پی اس طول مسیر پیمایش شده تا قله حدود ۱۰کیلومتر بود و ۱۳۴۶ متر ارتفاع گرفتیم.

یک ساعت بعد به محل شب مانی مان رسیدیم و با استقبال خوب همنوردانی که منتظرمان بودند روبرو شدیم.

۱۱:۳۵ دقیقه برای بازگشت به روستا آماده بودیم. مسیر تابستانی را برای برگشت انتخاب کردیم که شیبی ملایم تر نسبت به یال زمستانی داشت. راهی طولانی و البته بسیار متفاوت از روز قبل انتظارمان را می کشید. تمام مسیر پوشیده از برف بود و مهی رقیق اعضای گروه را به هم نزدیک تر می کرد… چشمه درخت سوخته، چشمه علی و چشمه سنگی از چشمه های مسیر برگشت است.

۱۶:۱۵ دقیقه عصر با طی حدود ۱۰ کیلومتر پیمایش از قله و با یک ساعت و ربع تاخیر نسبت به برنامه ریزی قبلی که ناشی از  برف کوبی و سختی پیمایش در برف سنگین بود به مسجد روستا رسیدیم و ناهار خوردیم. دقیقا یک ساعت بعد همگی نشسته در مینی بوس به سمت مشهد به راه افتادیم.

۲۲:۳۵ دقیقه شب به مشهد رسیدیم و با خاطره ای سپید و زیبا از یک صعود به یاد ماندنی برنامه را به پایان رساندیم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *